Σου έφερα τον υπνόσακό σου.
Δική σου ιδέα ήταν ή της Πιλάρ;
Δική μου. Αλλά η Πιλάρ είπε να το κάνω.
Κι αν ακόμα δεν το 'λεγε, θα 'ρχόμουν παρόλα αυτά.
Θα γίνει μάχη αύριο; - Φοβάσαι;
Φοβάμαι πολύ για σένα, όχι για μένα.
Η Πιλάρ μου είπε ότι μετά την ανατίναξη
θα με πάρεις μαζί στη Δημοκρατία. - Εσύ κι η Πιλάρ έχετε άλογα.
Στο πλευρό της είσαι ασφαλής. 3 άλογα απομένουν για τους άλλους.
Θ' ακολουθήσω εσένα, όχι την Πιλάρ.
Ήλθα με τα πόδια και θα επιστρέψω το ίδιο. - Όχι!
Η Πιλάρ λέει, χωρίς άλογο δε βγαίνει κανείς ζωντανός.
Αν όμως ο Αντρές τα καταφέρει η γέφυρα δεν θ' ανατιναχθεί...
Ε, Ρομπέρτο;
Όχι.
Θα έπρεπε να τους είχα προειδοποιήσει νωρίτερα για τις ενισχύσεις.
Πόση ώρα μας απομένει;
Μια ολόκληρη ζωή.
Εννοώ μέχρι την αυγή.
5-6 ώρες.
Η Πιλάρ είπε ότι η ώρα δεν έχει σημασία.
Ίσως έχει δίκιο.
Τρεις μέρες και τρεις νύχτες κι είναι τα πάντα.
Μεγαλύτερες απ' τους τρεις μήνες στη φυλακή κι απ' τη ζωή μου.
Είπε κάτι ακόμη όταν έφυγα απ' τη σπηλιά:
Πρέπει να εξαντλήσουμε τη ζωή μας στο χρόνο που απομένει.
Είπε... - Τι;
Τι σου είπε; -Ότι αύριο θα πεθάνουμε όλοι.
Ότι το ξέρεις κι αδιαφορείς. - Είναι τρελή.
Μια ακόμα τσιγγάνικη δεισιδαιμονία.
Δεν το πιστεύεις; -Όχι φυσικά.
Είχε έναν λόγο για να το πει. Είπε να σου διηγηθώ
όλα όσα συνέβησαν κατά τη δολοφονία των γονιών μου.
Μου τα είπες. -Όχι.
Δεν είπα τι συνέβη όταν μας έσυραν στο λόφο
και μετά στον κουρέα. - Δεν θέλω να τ' ακούσω.
Ένας άντρας είπε σ' έναν άλλον:
''Αυτή είναι η κόρη του δημάρχου.''
Κι ο άλλος είπε: ''Αυτή πρώτη-πρώτη.'' Μ' έφεραν στον κουρέα,
με κάθισαν στην καρέκλα και με κρατούσαν σφιχτά.
Στον καθρέφτη έβλεπα μόνο τα πρόσωπα των γονέων μου
τη στιγμή της εκτέλεσής τους.
Τα λόγια της μητέρας μου αντηχούσαν στο κεφάλι μου σαν αιώνια κραυγή.
Κι ένιωθα έναν πόνο,
και τραβούσαν τα μαλλιά μου και τα ξύριζαν,
κι ύστερα έβαλαν τις κοτσίδες μου στο στόμα μου
και τις τύλιξαν γύρω απ' το λαιμό μου και με φίμωσαν έτσι.
Κι ύστεραν μου πέρασαν το κεφάλι με την ψιλή.
Τότε άρχισα να κλαίω. Πριν ήμουν τόσο παγωμένη που δεν μπορούσα.
Στον καθρέφτη έβλεπα τους άντρες να γελάνε.
Το βλέμμα μου είχε καρφωθεί στη φρικτή εικόνα μου μιας φιμωμένης.
Όταν μ' έβγαλαν έξω σκόνταψα στο νεκρό κουρέα.
Τον εκτέλεσαν γιατί ανήκε σε συνδικάτο.
Μετά είδα 2 άντρες να σέρνουν μέσα την καλύτερη φίλη μου.
Όταν με είδε, ούρλιαξε. Την άκουγα να ουρλιάζει αδιάκοπα
όσο μ' έσπρωχναν μέσ' απ' την πλατεία
στην είσοδο του Δημαρχείου και στη σκάλα που οδηγούσε
στο γραφείο του πατέρα μου, όπου με ξάπλωσαν στον καναπέ. - Μαρία...
Κι εκεί συνέβησαν τα ποταπότερα. - Μη μιλάς και μην τα σκέπτεσαι.
Ήθελα να σου το πω όταν ήρθαμε από τον Ελ Σόρντο,
αλλά δεν ήθελες. Χάρηκα πολύ.
Ένιωσα σαν να μην είχε συμβεί ποτέ.
Αλλ' απόψε η Πιλάρ είπε πως πρέπει να στα πω όλα.
Τώρα δεν μ' αγαπάς.
Αύριο θα με περάσεις απ' τις γραμμές και δεν θα σε ξαναδώ.
Ποτέ. Δεν θα με θέλεις πια.
Όχι, Ρομπέρτο, δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε τα πράγματα.
Αλλ' είν' αλήθεια, είσαι ο πρώτος άντρας που φίλησα.
Τότε, αμύνθηκα μέχρι που μου 'δεσαν τα χέρια! - Κανείς δεν σ' άγγιξε.
Το πιστεύεις; - Το ξέρω.
Και μπορείς να μ' αγαπάς;
Ακόμα περισσότερο.
Ο προβολέας αστράφτει μίλια μακριά, δεν μας λείπουν βόμβες!
Πού είναι ο αντισυνταγματάρχης; - Κοιμάται. Ποιος είν' ο συμμορίτης;
Δεν είναι συμμορίτης. Έχει μήνυμα για το στρατηγό Γκολτς.
Δεν ξέρω κανέναν στρατηγό Γκολτς και τίποτα για επίθεση.
Γυρίστε στη μονάδα σας. - Καλέστε τον αντισυνταγματάρχη.
Πηγαίνετε!
Καλέστε τον!
Εσείς οι κουρείς είστε συναισθηματικοί. Ορντινάτζα!
Κάλεσε τον αντισυνταγματάρχη. Μην ξεχνάς ότι είμαι ο ανώτερός σου.
Αδιαφορώ για τις απειλές σας. Κυνικοί σαν εσάς θα εκκαθαρίζονταν...
''Πρώτοι'', ήθελες να πεις. - Πάντως να περνάνε από καρμανιόλα.
''Καρμανιόλα'' δεν είναι ισπανική λέξη. - Τότε από γκιλοτίνα!
Αυτή είναι ισπανική. Καταλαβαίνετε; - Ναι αλλά μη φωνάζεις.
Τα συναισθήματά σου με κουράζουν.
Γεια σου, Γκόμεζ. - Αντισυνταγματάρχα...
Τι σε φέρνει εδώ;
Γιατί καθυστέρησε τόσο η είδηση; - Λόγω βλακείας.
Δεν ξέρω αν θα κατορθώσετε πια να περάσετε.
Γράψε του ένα γερό συνοδευτικό. Θα το χρειαστείς.
Είμαστε πολύ προσεκτικοί πριν από επιθέσεις.
Ξέρεις τι σκέφτηκα;
Τι μπορώ να κάνω για να σε φροντίσω.
Μαθαίνω απ' την Πιλάρ και τα υπόλοιπα πες τα μου εσύ.
Μπορώ να φροντίζω ο ίδιος για μένα. - Δεν το κάνεις.
Το πρωί ο υπνόσακός σου θα 'πρεπε ν' αεριστεί.
Και να μαζευτεί πριν έρθει η υγρασία. - Παρακάτω.
Οι κάλτσες σου θα 'πρεπε να πλυθούν και να βρεθεί κι άλλο ζευγάρι.
Τι άλλο;
Ετούτο. Θα μάθαινα να πυροβολώ.
Εύκολο, θα σου δείξω. - Ώστε αν τραυματιστείς
να σε σκοτώσω και να σκοτωθώ.
Έχεις κι άλλες τέτοιες ιδέες;
Όχι, όχι πολλές. Αλλά στον πόλεμο καλή ιδέα είναι αυτή.
Η Πιλάρ μου έδωσε αυτό και μου έδειξε να το χρησιμοποιώ.
Το έχω πάντα μαζί μου. - Μια λεπίδα;
Λέει ότι δεν πονάει άμα κόψει κανείς γρήγορα και σταθερά.
Και μετά δεν μπορεί κανείς να το σταματήσει.
Πράγματι, αν κόψεις την αρτηρία. Πόσον καιρό την κουβαλάς;
Από τότε που μ' έσωσαν.
Αλλά θα προτιμούσα να με πυροβολήσεις.
Υποσχέσου μου ότι θα με σκοτώσεις, άμα χρειαστεί.
Στο υπόσχομαι.
Σ' ευχαριστώ πολύ. Ξέρω πως δεν είν' εύκολο.
Αλλά μπορώ να κάνω κι άλλα για σένα.
Απ' το να με πυροβολήσεις; - Ναι, να σου στρίβω τσιγάρα
όταν τελειώσουν αυτά του πακέτου. - Χωρίς να σκορπίζεις τον καπνό;
Κι άμα τραυματιστείς, να σε φροντίσω, να σε πλύνω και να σε ταΐσω.
Μπορεί να μην τραυματιστώ. - Κι άμα αρρωστήσεις
να φτιάξω σούπα και να σου διαβάζω. - Κι αν δεν αρρωστήσω;
Τότε να σου φέρνω καφέ. - Κι αν δε μου αρέσει ο καφές;
Σου αρέσει! Σήμερα ήπιες δύο! - Αν πάψει να μου αρέσει,
αν δεν τραυματιστώ, αν κόψω το κάπνισμα, αν έχω ένα ζευγάρι κάλτσες
και φροντίζω για τον υπνόσακο, τότε;
Τότε θα σου κόψω τα μαλλιά με το ψαλίδι της Πιλάρ. - Δεν θέλω.
Ούτε κι εγώ. Μ' αρέσουν τα μαλλιά σου έτσι.
Κι αν δεν μπορώ να κάνω τίποτ' άλλο, θα κάθομαι και θα σε κοιτάω,
και τις νύχτες θα κάνουμε έρωτα.
Ξεδιάντροπο κορίτσι!
Κι αν δεν μ' αγαπάς, θα σ' αγαπώ αρκετά και για τους δυο μας.
Με πήρε ο ύπνος.
Κρίμα που ξύπνησα, δεν είχα την αίσθηση ότι κοιμάμαι.
Ήταν τόσο όμορφα στο σπίτι σου! - Στο σπίτι μου; - Ναι.
Στην Αμερική. Σ' αυτό που μου 'λεγες ότι μεγάλωσες.
Εκεί είναι η σκάλα που στρίβει έτσι στην κορυφή;
Κι εκεί είναι η πόρτα του δωματίου της μητέρας σου; Ναι, έτσι ήταν.
Η μητέρα σου κι ο παππούς σου ήσαν εκεί,
που πολέμησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο. -Έχει πεθάνει.
Ήταν εκεί, ακριβώς όπως τον περιέγραψες. Τον συμπάθησα.
Και τη μητέρα σου το ίδιο.
Κρατούσε ένα παιδί στην αγκαλιά, ίδιος ο Ρομπέρτο μου,
κι όταν τη ρώτησα ποιανού γιος είναι μου είπε: ''Ο δικός σου, Μαρία.''
Γι' αυτό σε κοιτάζω αδιάκοπα. - Μπορεί να μην ονειρεύτηκες.
Όχι, ήμουν πραγματικά εκεί, ακριβώς όπως τώρα.
Δεν μπορείς να περιμένεις μέχρι να πάμε εκεί; - Ω, Ρομπέρτο,
είναι κι αυτό... σαν ένα υπέροχο όνειρο.
Τα μαλλιά μου είναι αστεία, αλλά μακραίνουν καθημερινά
και θα είναι κάποτε μακριά και δεν θα είμαι πια άσχημη,
κι ίσως τότε μ' αγαπήσεις πολύ.
Όλα όσα μου είπες απόψε, είναι...
Είναι σαν να με είχες κιόλας πάει στη Μαδρίτη ή στην Αμερική.
Κι είναι μόνο η αρχή. Περίμενε, να τελειώσει ο πόλεμος.
Σ' ικανοποιώ; Θα μ' έχεις πάντα μαζί σου;
Εκτός κι αν μου φύγεις. - Δεν πρόκειται να σου φύγω ποτέ.
Σ' αγαπούσα όταν σε πρωτοείδα,
Σ' αγαπούσα πάντα αλλά δεν σε είχα δει ως τότε.
Τώρα είμαι η γυναίκα σου. Και θα είμαι για πάντα.
Πάντα!
Πού είναι το αρχηγείο του στρατηγού Γκολτς και της 35ης μεραρχίας;
Όχι εδώ. - Μου είπαν ότι είναι εδώ. Τι είναι εδώ;
Η στρατιωτική διοίκηση. - Ποια διοίκηση; - Πολλά ρωτάτε.
Είμαι ο λοχαγός Γκόμεζ της 65ης ταξιαρχίας. Πού είναι ο στρατηγός;
Ακούω τον άνεμο μέσ' απ' τα δέντρα.
Σύντομα θα φωτίσει.
Θα επιστρέψουμε κάποτε εδώ;
Ναι, κάποια μέρα, Μαρία.
Και θα σταθούμε εδώ; - Ναι, κάποια μέρα.
Πιστεύεις ότι ο Αντρές τα κατάφερε;
Θα το ξέρω με την ανατολή.
Φοβάσαι;
Όχι πια.
Σ' αγαπώ, Ρομπέρτο... μην το ξεχάσεις ποτέ.
Σ' αγαπώ όσο αγάπησα τους γονείς μου,
όσο αγάπησα τ' αγέννητα παιδιά μας.
όσο αγαπώ ό,τι αγάπησα περισσότερο στον κόσμο κι ακόμα περισσότερο.
Μην το ξεχάσεις ποτέ.
Θα το θυμάμαι.
Τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει, ε;
Τίποτα, Μαρία.
Εγγλέζε!
Τι συμβαίνει, Πιλάρ;
Ο Πάμπλο θα ήταν! - Ο Πάμπλο έφυγε. Τι εννοείς;
Ο αναφλεκτήρας! Ο αναφλεκτήρας για το δυναμίτη!
Ήθελα ν' ανάψω φωτιά για τον καφέ και τον βρήκα.
Τι; - Ήταν κάτω απ' τη στάχτη. - Δεν είπα να προσέχεις τα πράγματα;
Μαζί τους κοιμήθηκα. - Κοιμήθηκες βαθιά.
Μάλλον το έκανε χθες βράδυ πριν γυρίσουμε.
Ίσως λειτουργεί ακόμα.
Δεν μπορείς να προκαλέσεις αλλιώς την έκρηξη; - Ναι, βέβαια.
Δύσκολα, αλλά γίνεται. Το γουρούνι!
Με ποιον τρόπο; - Δώσ' μου τις χειροβομβίδες σου.
Εκρήγνυνται πάντα; - Ναι, αλλά δεν αρκούν για τη γέφυρα.
Δε ρώτησα αυτό. Έχουν εκραγεί πάντα; - Πάντα.
Έφερα τρεις άντρες από την ομάδα του Ελάιας. - Προδότη!
Επιστρέφω, Πιλάρ, και φέρνω άνδρες για την ανατίναξη.
Εσύ το έκανες; - Είχα μια στιγμή αδυναμίας.
Σκότωσ' τον, Εγγλέζε!
Ναι, ήθελα να φύγω.
Αφού είδα τι συνέβη στον Ελ Σόρντο φοβήθηκα μήπως σκοτωθώ.
Αλλά μετά απ' αυτήν την κίνηση ένιωσα μόνος.
Ξέρεις τι θα πει μοναξιά; - Ξέρω τι θα πει δειλία.
Μη με χλευάζεις, γυναίκα. Δεν βλέπεις που ξαναγύρισα;
Σκέφτηκα έναν τρόπο για την ανάφλεξη του δυναμίτη.
Κι εγώ το ίδιο.
Δεν σε εκτελώ, μόνο και μόνο επειδή σε χρειαζόμαστε.
Έφερα κι άλλους άνδρες για τη γέφυρα, Εγγλέζε!
Πιστεύουν ότι εγώ διατάζω ακόμα, αλλιώς δεν θα έρχονταν.
Διάταζε λοιπόν. Σ' αυτή τη μάχη.
Υποθέτω πως απ' το παρελθόν σου έχει παραμείνει κάτι.
Οι άνδρες μας περιμένουν κάτω. Πες τους ότι ερχόμαστε.
Και μην ανησυχείς για την υποχώρηση, τώρα έχουμε άλλα τρία άλογα.
Και τρεις νέους άνδρες. - Μπορεί να μη χρειαστούν τ' άλογά τους.
Έχεις μεγάλη αυτοκυριαρχία, Εγγλέζε.
Χαίρομαι που επέστρεψε. Όπως και να 'ναι, τον χρειαζόμαστε.
Να σου πω κάτι τελευταίο: Με το διάβασμα του χεριού...
Ποιο διάβασμα του χεριού... - Άκουσε, μη θυμώνεις.
Όταν σου διάβασα το χέρι, ήταν τσιγγάνικο παραμύθιασμα.
Οι τσιγγάνοι κάνουν τέτοια κόλπα για εντύπωση. - Σίγουρα, ξέχασέ το.
Δεν θέλω ν' ανησυχείς. - Ποιος ανησυχεί;
Δεν είδα παρά μόνο ευτυχία. Ευτυχία για σένα και την κουρεμένη.
Το ξέρω. Και δε χρειάζομαι νταντά.
Σε συμπαθώ πολύ, Εγγλέζε. Να το θυμάσαι και να μην ανησυχείς.
Όλα θα πάνε καλά με την ανατίναξη. - Σίγουρα. Πάμε.
Μάζεψε τα πράγματά σου.
Ο διαταγές είναι ξεκάθαρες; - Ναι. Κατάληψη της καλύβας,
καταστροφή της οχύρωσης και καμία διέλευση από τη γέφυρα.
Εντάξει. Μην κάνετε τίποτα μέχρι ν' ακούσετε βόμβες. - Ναι. Εντάξει;
Εσύ ανάλαβε το πριονιστήριο, Πιλάρ. Μην πυροβολείτε αν δεν πέσουν βόμβες.
Μείνετε απαρατήρητοι απ' τις φρουρές μέχρι ν' ακούσετε τις βόμβες.
Μην ανησυχείς για την υποχώρηση, έχουμε άφθονα άλογα.
Προχώρα, Εγγλέζε, πριν σου κλέψει και τα υπόλοιπα πράγματα.
Δεν με καταλαβαίνεις, γυναίκα. Εμείς καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο.
Κανείς δεν καταλαβαίνει εσένα. Ούτε ο Θεός ούτε η μητέρα σου ούτε γω.
Ούτε καν εσύ ο ίδιος.
Ελάτε!
Αντίο. Τα λέμε σύντομα.
Αντίο, Ρομπέρτο. Να προσέχεις πολύ. - Φυσικά.
Μην κλαις.
Δεν κλαίω, αλλά γύρνα κοντά μου. - Θα γυρίσω.
Μην ανησυχήσεις αν ακούσεις πυροβολισμούς.
Γύρνα όμως γρήγορα πίσω.
Εις το επανιδείν, Μαρία.
Στο καλό, Ρομπέρτο.
Πέρνα το φαράγγι και μην πυροβολήσεις πριν από μένα.
Όταν η φρουρά εξουδετερωθεί έλα στη γέφυρα και βοήθα με.
Κατάλαβα.
Θα πράξω όπως διέταξες.
Όταν πυροβολείς, να σκέπτεσαι το στόχο κι όχι τον άνθρωπο.
Κι αν μου συμβεί κάτι, να τελειώσεις
τη δουλειά όπως σου έδειξα. Πήγαινε τώρα.
Τα λέμε αργότερα, Ρομπέρτο. - Τα λέμε αργότερα, Ανσέλμο.
Λοχαγός Γκόμεζ, 65η ταξιαρχία. Μήνυμα για τον στρατηγό Γκολτς.
Γιατί καθυστέρησε τόσο η είδηση; - Λόγω βλακείας και δυσπιστίας.
Τον στρατηγό Γκολτς. Κατεπείγον. Μόλις μίλησα μαζί του.
Στη Σεγκόβια; Θα προσπαθήσω εκεί.
Όχι, όχι, συνδέστε με με τη θέση στην Άβιλα.
Πού είναι ο στρατηγός Γκολτς;
Αεροσκάφη 1 ;
Σύνδεσέ με με αεροσκάφη 1 ! - Κάλεσε το αεροδρόμιο!
Το στρατηγό Γκολτς. Απουσιάζει;
Κάλεσα Σεγκόβια.
Κάλεσε πάλι Σεγκόβια. Αμέσως! - Σταματήστε το βομβαρδισμό.
Νομίζεις, θέλω να μ' εκτελέσουν;
Ναι, Γκολτς. Στρατηγέ Γκολτς;
Απ' τον Τζόρνταν; Διαβάστε το!
Τι;
Πολύ αργά, Ντυβάλ.
Αυτό σημαίνει ότι καταστραφήκαμε. Αυτή τη φορά αποτύχαμε.
Άσχημα τα πράγματα.
Ναι... Πολύ άσχημα.
Το σκοινί.
Τη χειροβομβίδα.
Στην άλλη πλευρά.
Σε παρακαλώ, κάνε να μην πάθει τίποτα. Η καρδιά μου βρίσκεται στη γέφυρα.
Σε παρακαλώ, ξαναφέρ' τον σ' εμένα και θα κάνω ό,τι μου πεις.
Γιατί έχω πάψει να είμαι εγώ. Κι αν βρίσκομαι δω, ζω στο πλευρό του.
Σε παρακαλώ φρόντισέ τον. Φρόντισέ τον.
Συγχώρεσέ με, είμαι πολύ ταραγμένη,
αλλ' αν τον φροντίσεις θα κάνω ό,τι αρμόζει.
Μόνο αυτή την αβεβαιότητα δεν μπορώ να υπομείνω.
Πάμπλο, άρπαξα ένα τανκ!
Ένα. - Δύο. - Τρία.
Τέσσερα!
Εντάξει. Τράβα πίσω το καλώδιο όσο φτάνει,
πριν το συνδέσω.
Ρομπέρτο!
Βιάσου, Ρομπέρτο!
Βιάσου!
Ανατίναξέ την, Ανσέλμο! -Όχι, αν το κάνω...
Τράβηξέ το, σου λέω. - Μη, Ρομπέρτο!
Μαρία! Μαρία!
Ο Εγγλέζος σου είναι εντάξει!
Μ' ακούς; Είναι εντάξει.
Ναι, σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Ρομπέρτο!
Ο γέροντας; - Είναι νεκρός.
Χάσαμε τον Φερνάντο. - Μόνο επειδή δεν είχαμε αναφλεκτήρα.
Πού είναι ο Πάμπλο; - Μπορεί να έχει καθηλωθεί.
Ας φύγουμε. Ο διάολος να τον πάρει. - Περίμενε. Αν μπορεί θα γυρίσει.
Πολυβόλο.
Νάτος...
Άφθονα άλογα, Εγγλέζε.
Πού είν' ο Φερνάντο;
Κι ο γέρος;
Πού είν' οι τρεις άντρες του Ελάιας;
Ποιον πυροβόλησες στο φαράγγι;
Γιατί δεν το λες, ότι τους εκτέλεσες; - Βούλωσ' το. - Απάντησε!
Φροντίζω για την ομάδα μου.
Και οι άντρες του Ελάιας; - Δεν ανήκαν σ' εμάς.
Για μας προμηθεύομαι άλογα. - Τα άλογα περισσεύουν.
Ναι; Και πώς να ξέρω ότι θα σκοτωθούν τρεις;
Και τώρα βούλωσ' το. Διευθύνω την οπισθοχώρηση.
Όχι! - Μην είσαι επίμονη!
Φρόντισε τη Μαρία. - Φρόντισε εσένα.
Νάτοι.
Φύγε αμέσως μετά την επόμενη βολή, πριν ξαναγεμίσουν. - Όχι.
Τώρα! -Όχι!
Ρομπέρτο!
Ρομπέρτο! Άφησέ με!
Ρομπέρτο!
Τι... τι είναι; -Έσπασε. - Μπορείς να ιππεύσεις;
Σκίσε ένα κομμάτι από κάποιο σάκο. - Ναι.
Δώσ' μου το πολυβόλο. Θα τα καταφέρετε αν τους καθυστερήσω.
Όχι, θα σε κουβαλήσουμε.
Δεν μπορώ καν να καθίσω σε σέλα. Θα...
Θα λιποθυμούσα. Ο Πάμπλο ξέρει ότι έχω δίκιο.
Θέλω να μιλήσω μόνος στη Μαρία. Αλλ' όταν πω ''πάρ' τη'', να την πάρεις.
Μίλα γρήγορα, οι στρατιώτες βγαίνουν όπου να 'ναι απ' το φαράγγι.
Μαρία... μην πεις τίποτα.
Αυτή τη φορά δεν θα πάμε στην Αμερική.
Αλλά θα είμαι μαζί σου, όπου κι αν πας. Με καταλαβαίνεις;
Πήγαινε τώρα, Μαρία. -Όχι, θα μείνω μαζί σου, Ρομπέρτο.
Όχι, Μαρία. Ό ,τι κάνω τώρα το κάνω μόνος.
Όχι. - Αν φύγεις, φεύγω κι εγώ. Αν είν' ένας εδώ είναι και οι δύο.
Όχι, θα μείνω μαζί σου. -Όχι,
ο καθένας μας πρέπει να πράξει μόνος.
Το πράττουμε για τον άλλον. Αλλά αν φύγεις φεύγω μαζί σου.
θα είμαι στο δρόμο σου. Ξέρω ότι θα φύγεις τώρα, για το καλό μας.
Επειδή αγαπιόμαστε για πάντα.
Είν' ευκολότερο για μένα να μείνω μαζί σου, Ρομπέρτο.
Ξέρω ότι σου είναι δυσκολότερο. Αλλά τώρα είμαι ένα μέρος σου.
Αν φύγεις θα φύγω κι εγώ. Είναι η μόνη μου δυνατότητα να φύγω.
Τώρα είσαι ένα κομμάτι μου. Θα πρέπει να το νιώθεις, Μαρία.
Θυμάσαι την τελευταία νύχτα; Η ώρα μας είναι το ''τώρα'' και είναι ανεξάντλητη.
Όχι. - Είσαι μέρος μου κι εγώ δικό σου.
Τώρα το καταλαβαίνεις. Τώρα φεύγεις.
Φύγε γρήγορα και μακριά,
θα πάμε στην Αμερική μια άλλη φορά.
Σήκω φύγε και για τους δυο μας.
Σήκω, Μαρία. Οι δυο μας είμαστε τώρα ένα.
Είσαι ό,τι μου απέμεινε. Σήκω.
Όχι! Σήκω!
Δεν σου λέω ''αντίο'', γιατί δεν χωρίζουμε.
Πιλάρ!
Όχι, μη γυρίζεις.
Πήγαινε τώρα. Δείξε δύναμη.
Πρόσεχε τη ζωή μας.
Όχι, Πιλάρ, δεν μπορώ να φύγω.
Όχι! Ρομπέρτο!
Σε παρακαλώ, άσε με να μείνω. Μη με διώχνεις!
Όχι, Ρομπέρτο, όχι!
Θεέ μου, τι τύχη που κατάφερα να την πείσω να φύγει.
Τώρα δε με βαραίνει τίποτα. Έχουν φύγει.
Φαντάσου πώς θα ήταν, αν βρισκόταν εκείνη στη θέση σου.
Μη λιποθυμήσεις, Τζόρνταν!
Σκέψου την Αμερική.
Δεν μπορώ.
Σκέψου τη Μαδρίτη.
Δεν μπορώ.
Σκέψου τη Μαρία.
Εντάξει, αυτό το καταφέρνω.
Όχι, ανόητε, δεν ήταν αστείο, ό,τι είπες στη Μαρία για το ''τώρα''.
Τώρα δεν θα μας σταματήσουν ποτέ. Πορεύεται μαζί μου. Ναι.